aA
Publiczność musi mieć świadomość, że do przyjścia na balet, nie musi być specjalnie przeszkolona w wywiadzie dla PL DELFI powiedział Krzysztof Pastor dyrektor artystyczny baletu Litewskiego Narodowego Teatru Opery i Baletu w Wilnie.
Krzysztof Pastor (fot. Martynas Aleksa)
Krzysztof Pastor (fot. Martynas Aleksa)
© Bendrovės archyvas

Tańczył albo pracował Pan na wielu scenach świata? Czy zostało jeszcze coś nieodkrytego, gdzie nie stąpała noga Pastora?

Oczywiście jeszcze trochę zostało. Do odkrycia mi pozostała Ameryka Południowa. Tańczyłem na tamtych scenach, ale nie pracowałem tam jeszcze jako choreograf.

Jest Pan całkowicie poświęcony tańcu, baletowi. Zadam pospolite i banalne pytanie. Czym dla Pana jest balet, taniec?

O ile to pytanie jest banalne, o tyle jest bardzo trudne. Taniec jest moją pasją, formą wypowiedzi, która może być bardzo osobista. Balet jest bardzo enigmatyczny, nie mówi wprost, dlatego czasami można wyzwolić swoje emocje, które będą zakryte pewną formą poezji. To nie będzie taka proza, takie nachalne, zawsze pozostanie odrobina tajemnicy w tańcu. Oprócz tego, że taniec jest moją pasją, formą wypowiedzi, możliwością przekazania nie tylko treści, ale i estetycznych wrażeń, taniec jest również moim zawodem. Taniec i choreografia jest źródłem moich zarobków, z tego utrzymuję się przy życiu.

Właśnie, zazwyczaj człowiek pracuje na jednym stanowisku, Pan natomiast ma trzy prace na raz...

Jestem dyrektorem Polskiego Baletu Narodowego, dyrektorem artystycznym baletu Litewskiego Narodowego Teatru Opery i Baletu w Wilnie i w Holenderskim Balecie Narodowym jestem choreografem rezydentem.

Dzieli Pan czas pomiędzy Wilnem, Warszawą oraz Holandią. Z każdym krajem jest Pan w pewnym stopniu „zaprzyjaźniony”. W Holandii Pan zaczynał swoją karierę, jako choreograf. Czyli po „tułaczce” osiadł Pan w domu, ustatkował się, zapuścił korzenie?

Nigdy nie powiedziałem, że zostanę na zawsze w Polsce. Praca w Polsce jest pewnego rodzaju misją do spełnienia, jest to zadanie, które sobie postawiłem. Mam nadzieję, że z czasem będę mógł wszystko przekazać w inne ręce. W Warszawie zrobiliśmy bardzo dużo i mam nadzieje, że w przyszłości znajdę następce/następczynię, który tę prace będzie kontynuować.

I co dalej? Jaki jest następny szczebel kariery? Czy jest on już widoczny?

Czasami chciałbym żeby był to po prostu odpoczynek

A Wilno? Dyrektor generalny litewskiej sceny narodowej Gintautas Kėvišas, pozostając pod wrażeniem osiągnięć Polskiego Baletu Narodowego, poprosił Pana, by nadał nowy kształt artystyczny wileńskiemu baletowi. Na czym polega ten „nowy kształt”?

Muszę podkreślić, że przed moim przyjściem tu też były pewne osiągnięcia. Natomiast jedną z ważnych zmian, które wprowadziłem, to warsztaty choreograficzne „Kūrybinis impulsas“ („Impuls twórczy”). Na tych warsztatach tancerze mogą sami poczuć się twórcami, co wyzwala z nich pewną pozytywną energię, otrzymują kreatywny impuls. Wprowadziłem kilka baletów odbiegających od klasycznego baletu, którego w Wilnie jest naprawdę dużo. Ta nowość i świeżość właśnie stwarza ten inny wizerunek.

Jak się odnoszą do Pana w Wilnie jako do Polaka?

Nie ma absolutnie żadnych problemów. Żadnych problemów nie ma w stosunku Litwinów do mnie. Podobnie jest, kiedy litewskich tancerzy gościmy w Warszawie, też są przyjmowani z otwartymi rękoma. Jeśli chodzi o te problemy polsko – litewskie, uważam, że jest to rzecz zbyteczna. Wszystko się dzieje na jakimś wysokim poziomie, na poziomie polityków. Uważam, że politycy jako reprezentanci dwóch narodów oraz mniejszości narodowej obu krajów powinni się zebrać, usiąść, załatwić sprawę szybko, sprawnie i zakończyć nieporozumienia. Widzę więcej wspólnych rzeczy niż podziałów i problemów.

Jak wypada wileński balet na tle innych scen światowych?

Podobnie jak w Warszawie, w Wilnie też jest dużo do zrobienia. Co należy podkreślić w Wilnie jest bardzo dobra publiczność. Publiczność, która chce oglądać balet, jest bardzo cenną, więc wszystkie zmiany trzeba bardzo ostrożnie wprowadzać. Na pewno trzeba zachować balet klasyczny, ale zarazem trzeba wprowadzać coś nowego. Jak w każdym zespole, Wilno ma swoje  indywidualności, tancerzy, z którymi świetnie się pracuje i którzy mają silną osobowość. Są bardzo otwarci na rzeczy nowe. Jest pewien problem z czystością wykonania, dyscypliną wykonania, ale pracujemy na tym.

Balet jest nazywany sztuką dla elity. Jak Pan sądzi, czy balet powinien „iść w masy”?

Nie zgadzam się z twierdzeniem, że balet jest dla elity. Wilno ma swoją bardzo szeroką  publiczność baletową, na balet przychodzi bardzo wiele różnych osób. Przedstawienie baletowe to jednak nie to samo co telewizyjny Taniec z gwiazdami. Uważam, że warto obniżać barierę  przystępności baletu, ale nie oznacza to że należy tworzyć przedstawienia czysto komercyjne. Ważne jest, aby widzowie wiedzieli, że aby przeżywać spektakl baletowy niepotrzebne jest specjalne wyszkolenie. Jest to sztuka naprawdę dla każdego.

Jak Pan oceni uczestnictwo renomowanych gwiazd operowych, dyrygentów w jury przeróżnych konkursów rozrywkowych w telewizji?

Nie widzę w tym nic złego, jeśli ludzie pasjonują się telewizją, kolorowymi magazynami, plotkami, życiem wielkiego świata. Myśle jednak że, balet i „Taniec z gwiazdami” to są absolutnie różne rzeczy, każdy ma swoją publicznością. Ich publiczność bardziej ciekawią plotki. Kto z kim? Kiedy? Oczywiście można z tego wyciągnąć pewne plusy. Śpiewak operowy na swój sposób w takich konkursach telewizyjnych reklamuje operę.

Taki „Taniec z gwiazdami” można oceniać, wystawiać punkty. Jakie jest Pana zdanie odnośnie oceniania samej sztuki, baletu, tańca. Przecież Pan też zasiadał w jury Konkursu Eurowizji dla Młodych Tancerzy.

Uważam, że każdy ma prawo oceniać, tylko trudno jest to robić punktami. Generalnie mam mieszane uczucia, jeśli chodzi o ocenianie konkursów. W tym roku ponownie zasiądę w jury Konkursu Eurowizji i mam nadzieję, że konkretne kryteria oceniania pomogą mi w tej trudnej pracy.

pl.delfi.lt
Wszelkie informacje opublikowane na DELFI zabrania się publikować na innych portalach internetowych, w mediach papierowych lub w inny sposób rozpowszechniać bez zgody DELFI. Jeśli zgoda DELFI zostanie uzyskana, trzeba obowiązkowo podać DELFI jako źródło.
|Populiariausi straipsniai ir video
Įvertink šį straipsnį
Norėdami tobulėti, suteikiame jums galimybę įvertinti skaitomą DELFI turinį.
(0 žmonių įvertino)
0

Top naujienos

Profesorius Ambrozaitis – apie karantino švelninimą: per anksti atleidus vadeles, epidemija persiris į antrą fazę (272)

Gydytojas infektologas, Vilniaus universiteto Medicinos universiteto profesorius Arvydas...

Lietuvos gamyklose mažėja užsakymų: didžiausias iššūkis – ką daryti su darbuotojais (70)

Užsakymų mažėja, o kai kur stringa ir tiekimas. Su tokia realybe susiduria Lietuvoje veikiančios...

Po Šimašiaus pasipiktinimo – naktinis SAM paaiškinimas: mobilieji punktai bus uždaryti tik 2 dienas atnaujinta 00:10 val. (675)

Vilniaus meras Remigijus Šimašius socialiniame tinkle užsiminė apie dar vieną papiktinusį...

Klaipėdoje nuo šeštadienio apribojama universitetinės ligoninės veikla (38)

Klaipėdos meras Vytautas Grubliauskas vėlyvą penktadienio vakarą savo feisbuko paskyroje...

Po ambasadorės pasibaisėjimo kaukių kainomis, „Norfa“ atkerta: gal galite padėti nupirkti pigiau? (803)

Ina Marčiulionytė , Lietuvos ambasadorė Kinijoje, savo paskyroje „Facebook“ pasidalijo...

Orai: termometrų stulpeliai šoktelės aukštyn (5)

Šeštadienio dieną vyraus nepastoviai debesuoti orai , giedresnis bus rytas ir vakaras, dieną...

Vilniuje nusileido specialus lėktuvas iš Londono (112)

Penktadienį prieš vidurnaktį Vilniuje nusileido specialaus lėktuvas su lietuviais iš Londono.

Baltarusijos žiniasklaida: užteks, situacija jau ir taip nukeliavo per toli (274)

„Niekas nepasikeis. Nekris naftos kainos. Nebus šuolių akcijų biržoje. Netgi ledynai nepradės...

Vašingtoną apkaltino piratavimu: „konfiskavo“ Vokietijai skirtą kaukių siuntą (72)

Jungtinės Valstijos perėmė Bankoko oro uoste į Vokietiją išsiųstų Kinijoje pagamintų...

Kita karantino pusė: tokių degalų kainų vairuotojai nematė jau seniai (135)

Nors karantino metu gyventojams patariama laiką leisti namie, o transporto srautai smarkiai...

|Maža didelių žinių kaina